میخواستم ببینم این دانشگاه چیه؟

الان دانشجو ام

حتی اگه فکرم نکنم میدونم خیلی چیزار از دست دادم  .

خنده هاوگریه های از ته دلمو از دست دادم  .    طی کردن مسیر خونه تا مدرسه .مدرسه تا خونه با دوستام از دست دادم.

خیلی از رویاهای قشنگمو از دست دادم. 

منی که به انتظار رسیدن زمستون سرو دست می شکوندم نفهمیدم سرما کی اومد رفت.

حالا یه خانم خیلی با شعور بر میگرده می گه لیسانس که چیزی نیست آدم فوق لیسانس بگیره یه چیزی

تازه خانم مدرک خودش دیپلم خیاطیههمه ی کسایی که به من می گفتین  چرا ساکت شدین؟

  دیگه اون روزارو نمی بینم .حالا چشامو می بندمو زمزمه می کنم(icant see it but i can feel it)

(آخه میخواستی هنر بخونی .خوب نشد دیگه قسمت نبود  .  نازی میخواستی .......شی اشکال نداره

قسمت نبود قدر چیزایی که داری بدون مردم همینم ندارن)

چرا نمی خوان بفهمن تقدیر همه ی نرسیدنا خود آدمان

انسان های بی شعوری که صبحشون با این حرفا شب می شه(اوا خواهر راست میگی.  وای خدا مرگم

بده.  پس مردم چی میگن؟)وای من چه قدر از کلمه ی آخر متنفرم 

همیشه اگه نخواستم حرف بزنم بابت همه چیز فقط به خاطر احترام اما به چه قیمت؟

دیگه بسه..................................

وای اگه مادرم نبود من تا حالا مرده بودم...

واسه چند لحظه تو شوکی  این جا فقط چند ضربه لازمه تا به خودت بیای وبفهمی آره.....تازه اونجا

هق هقت شرو میشه  .....

تازه فکر کن اگه خبر داشتی برای فهمیدن یه جمله سالها باید تو خماری بمونی چی می شد!!!!

حالا بین من و اون نوزادهیچ فاصله ای نیست ...فقط فرقمون اینه که  من برای رسیدن به یه جمله

سالها انتظار کشیدم و حالا میدونم هزارتا جمله ی دیگه مونده

من هنوز تو شوکم.......

برای همه ی آدمهای از خود گذشته که توی یه دستشون گوشی موبایله و یه دست دیگه شیلنگ آرزوی سلامتی دارم!....

با تشکر تز خانم پرستار۲ که کمکم کرد!